dinsdag 8 mei 2018

Veluwedroom

Veluwedroom

op de Veluwe was een grote open plek
ingericht, ze was gewijd aan de dichtkunst
op de muren van het carré kon je lezen
wie er op ging treden, als je keek,
ging het affiche langzaam bewegen
ik zou het 'pulseren' willen noemen.

uit alle windstreken kwamen de dichters:
Egyptenaars, Zuid-Afrikanen, IJslanders
ze kwamen dichten in de trant van Joseph Brodsky
hijgend en opgewonden alsof het leven ervan afhing
of zoals Gert Vlok Nel, een lange jammerklacht
over de verloren geliefde of een die nooit bestond.

het zand stoof op, gelijk een dichtregel.

als de wind weer ging liggen
leek het alsof er niets gebeurd was.

zoals ook in het hoofd van de dichter
zijn beelden duren zolang het gedicht voortgaat
en houden dan weer op, zijn gezicht lijkt dan
weer veel op een alledaagse tronie.

de gedachten gaan weer hun eigen gang
die in het leven een belangrijke rol spelen,
maar eigenlijk neemt hij ze op de hak.

Brandende Boom

Brandende Boom

na de blikseminslag ging de boom branden
in het plaatsje Witharen, blauwe vlammen
lekten gretig door de ruwe bast.

de brandweer kwam ter plaatse en stelde vast
dat het om een kapotte gasleiding ging,
die brandde in de voet van de boom.

wij weten niet of het gas was uit Slochteren
of dat het diep uit Rusland kwam waar
de mensen er zeer slordig mee zijn.

in Azerbeidjan hebben ze een vuurtempel
het postzegel toont een stadsmuur met vier
torens die branden en op de achtergrond
de boortorens die het gas naar boven brengen.

of de moddervulkanen die een smurrie
voortbrengen waarin je wegzakt
en langzaam vergast wordt.

de racers Max Verstappen en Daniel Ricciardo
gingen racen in Azerbeidjan op verzoek van Azeries
zij in een witte Lada Niva en de tegenstanders
in een met vlammen versierde zwarte Lada Niva.

helaas verloren de racers door een oponthoud
met een kudde makke schapen op de weg
er was in de buurt geen boom te bekennen
waar de vlammen uit sloegen om hun
nederlaag te bevestigen.

Harald Blauwtand

Harald Blauwtand

in de 9e eeuw leefde Harald I
Deense koning der Vikingen
ook wel 'Blauwtand' genoemd
of omdat hij dol was op blauwe bessen
of een opvallend rotte tand in zijn mond had
of altijd de toen dure kleur blauw droeg?

het Zweedse bedrijf Ericsson eert hem
met de naam Bluetooth, een protocol met
het logo H en B in runentekens, waarmee het
sinds 1994 op voor een leek onbegrijpelijke wijze
draadloos communiceert tussen
verschillende elektrische apparaten.

Zoals koning Harald Blauwtand
die verschillende noordelijke stammen
in de 9e eeuw gewelddadig met elkaar verbond,
mummelend op zijn geliefde blauwe bessen,
met zijn blauwe tand in zijn blauwe hansop.

nu is hij vermaard voor deze verbinding
waarmee je handsfree kan bellen,
'n simpel handzaam voorbeeld.

maandag 2 april 2018

Poëzie van het suizen

Poëzie van het Suizen

Möve ging ten onder in de
Duitse eenheidsworst sinds 1990
toen zij al bestond aan het eind van
de 19e eeuw als oorsprong van de fiets.

Maar iemand kocht het merk en
ging aan de slag met Cyfly, een
trapas fantasie van een gerimpeld,
publiciteitsschuw genie, dat hem
meezoog in de bouw van een prototype.

dat type behelst een stangenstelsel
dat een normale trapkracht tot 33 %
vergroot langs een ovaalvormig kettingrad.

daarmee bereik je een 'poëzie van het suizen'
de fietsbeweging die zo heet volgens 'Der Spiegel'.

na drie jaar en anderhalf miljoen euro onkosten
is het type klaar en weegt slechts 2 kilo
meer dan een vergelijkbare trapas
en kost drieduizend euro voor een
Franklin Pure, een normale fiets.

het lijkt me geweldig, excentrisch trappen
voor een tamelijk excentrische prijs.

dinsdag 16 januari 2018

Deinocroton draculi

Deinocroton draculi

ik had mij vastgeklemd met mijn
chelicerae, een naald met weerhaken
aan een gevederde dinosauriër in Myanmar.

een druppel dennenhars lekte op ons
zo werden wij tot een barnsteen fossiel
ze noemden mij de 'verschrikkelijke Dracula teek'.

het is nu 100 miljoen jaar later
wij stammen af van deze 'teek' en vallen
nu alles lastig dat bloed heeft, bovendien
zit er in ons speeksel de Borelia burgdorferia,
genaamd naar de Amerikaan Willy Burgdorf
waarmee we onze slachtoffers verlammen,
die hebben dan de ziekte van Lyme, naar
de plaats die ons het eerst ontdekte.

vaak weten ze niet eens hoe dat komt
want wij laten niet altijd rode kringen na
op de huid waarin wij binnendringen.

wij zijn een plaag als het meer is dan
vijf graden Celsius in het gras
op de arme zandgrond in dit land.

daarom denken wij dat niet god heerst
over deze planeet, maar wij, kleine,
nietige en verdoemde beestjes.

maandag 20 november 2017

Hinkelen

Hinkelen

op het pad voor voetgangers langs het kanaal
zag ik een wat oudere man voortstappen.
hij deed dat op een eigenaardige manier:

wanneer hij zijn linkerbeen verplaatste
hief hij dat telkens op, zoals je dat doet bij
hinkelen, dat voor hem al lang geleden is.

Op zijn rechterbeen hinkte hij langs het water
en keek niet naar de overkant waar men graan
loste uit een zwaar geladen duwboot.

wanneer hij zijn linkerbeen verplaatste
hief hij dat telkens op, zoals je dat doet bij
hinkelen, dat nu werkelijkheid geworden is.

Op zijn rechterbeen hinkte hij langs de stroom
hij keek verder naar de brug over het kanaal
die wilde hij, al hinkelend bereiken.

wanneer hij zijn linkerbeen verplaatste
hief hij dat telkens op, zoals je dat doet bij
hinkelen, dat nu een kwelling geworden is.
 
Terwijl ik hem langzaam voorbijreed zag ik dat
hij kleiner werd, in mijn achteruitkijkspiegel.
Hij droeg nu een korte broek, zoals in zijn jeugd.

vrijdag 10 november 2017

2 geesten en een sterveling
























beeld: Cees Rogge, genaamd: 2 geesten en een sterveling


2 geesten en een sterveling

de geesten waren (zoals altijd) bleek
hun kartonnen gezichten zweefden rond mij
mij - de sterveling - die alleen was in dit huis.

ook was het nacht, zoals dat past bij geesten.
het was stil, totdat er een geklop klonk, een
grote bruine beer dook op bij de achterdeur.

hij gromde, kennelijk had hij honger.
ik deed de deur op slot, maar even later
verscheen hij aan de zijdeur, opnieuw grommend.

ik werd een bange sterveling en probeerde
hard trommelend op de deur hem te verjagen
de bruine beer deinsde terug voor het lawaai.

de witte geesten gleden bij mij vandaan.
ik wiste het koude zweet van mijn voorhoofd
bij het ontwaken in de duisternis van mijn sterfkamer.